Jest to najtrudniejszy problem do rozwiązania, gdyż wymaga wielu uzgodnień na poziomie rządowym i parlamentarnym poszczególnych krajów. Istniejące w różnych krajach prawa dotyczące ochrony środowiska – związane z przeróbką i utylizacją oraz skażeniem używanymi płynami  - są bardzo trudne, różne i często niespójne. Wszystkie one wiążą się z problematyką recyklingu samochodów przeznaczonych do likwidacji, ale nie zawsze dotyczą jej bezpośrednio. Tak np. sprawa odpowiedzialności za powstałe odpady w postaci porzuconych samochodów i obowiązek ich wyrejestrowana i przekazywania do recyklingu nigdzie nie jest do końca załatwiony. W żadnym kraju UE nie ma dokumentu kompleksowo regulującego sprawy związane z recyklingiem samochodów.

           W szeregu dyskusji, często panelowych, sprawy legislacyjne są przedmiotem wystąpień. Wymieniane są ważne problemy, które nie mogą doczekać się rozwiązania ze względu na brak przepisów. Regulacji prawne są ciągle negocjowane i pozostają nie uzgodnione. Są to m.in.

1. Obowiązek wyrejestrowania i dostarczania samochodów przez ostatniego właściciela do upoważnionej do przyjmowania stacji recyklingu, serwisowej lub innej.

2. System zbierania wszystkich samochodów przeznaczonych do likwidacji.

3. Certyfikaty dotyczące urządzeń i zużycia samochodów, będące warunkiem lub dowodem wyrejestrowania pojazdu.

4. Licencje dla stacji demontażu spełniających warunki techniczne, ekologiczne i organizacyjne.

5. Zatwierdzone sposoby działania dotyczące składowania i traktowania samochodów zgodnie z regulacjami dotyczącymi ochrony zdrowia i środowiska.

6. Obowiązek dostarczenia przez producentów instrukcji demontażu dla wszystkich swoich typów i wersji samochodów.

7. Znakowanie wszystkich części plastikowych użytych w samochodzie.

Jest co prawda anons APME o zgłoszeniu do V Programu Rozwoju EC konieczności podjęcia akcji na rzecz zmniejszenia zanieczyszczeń i konsumpcji zasobów naturalnych ziemi, lecz generalnie dotyczy to gospodarki odpadami w okresie całego życia produktów i procesów technologicznych. Można pod tak zdefiniowaną akcję podciągnąć również niektóre problemy do rozwiązania z zakresu recyklingu samochodów, np.,. w postaci niezależnych projektów badawczych i normalizacyjnych. Mimo to produkcja samochodów wymaga specjalnych uregulowań i rozwiązań. Istnieje m.in. potrzeba takich Zasadniczych uzgodnień dla samochodów przeznaczonych do likwidacji, jak:

1. Składowanie na wysypiskach lub wypełnianie wyrobisk pozostałościami po samochodach.

2. Zanieczyszczenie przez zużyte płyny.

3. Nielegalne wyrzucanie samochodów (zostawienie w lasach, przy drogach i na polach).

4. Ochrona zasobów naturalnych ziemi, które np. w priorytetach poszczególnych punktów bardzo różnią się nawet w sąsiadujących ze sobą krajach.

W Niemczech od kwietnia 1999 roku obowiązują zasady wyrejestrowania i zdawania samochodów oraz współodpowiedzialności administracji, producenta, dealera i ostatniego właściciela za nie doprowadzenie pojazdu do stacji demontażu lub młyna. Pozostawione bez opieki samochody będą traktowane jako odpady zaśmiecające środowisko.

Źródło: „Technologia i systemy recyklingu samochodów” – Janusz Oprzędkiewicz i Bolesław Stolarski – Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Fundacja Książka Naukowo-Techniczna