Od kilkudziesięciu lat istnieje wyraźna tendencja do zwiększania zastosowania tworzyw sztucznych w pojazdach. Uzyskuje się dzięki temu znaczne zmniejszenie masy pojazdu, a tworzywa sztuczne są materiałami, umożliwiającymi szczególnie skuteczny recykling.

Tworzywa sztuczne są organicznymi materiałami, w których skład wchodzą związki chemiczne o dużej masie cząsteczkowej. Tworzywa sztuczne są otrzymywane przez modyfikację surowców pochodzenia naturalnego, m.in. na drodze syntezy produktów przeróbki ropy naftowej, gazu ziemnego i węgla kopalnego. Podstawowe grupy tworzyw sztucznych, stosowanych w pojazdach, to:

- tworzywa termoplastyczne, przechodzące odwracalnie w stan plastyczny w podwyższonej temperaturze,

- tworzywa termoutwardzalne, ulegające utwardzeniu pod wpływem wysokiej temperatury,

- tworzywa chemoutwardzalne, ulegające utwardzeniu pod wpływem działania czynników chemicznych,

- elastomery, tworzywa o dużej podatności na obciążenia mechaniczne o właściwościach sprężystych (powracające po ustąpieniu odkształcenia do pierwotnych kształtu i wymiarów)

Tworzywa sztuczne charakteryzują się bardzo długim okresem biodegradacji, co powoduje, że duże ich zgromadzenie na wysypiskach odpadów stanowi zagrożenie dla środowiska. Pewne ograniczenia w recyklingu tworzyw sztucznych wynikają z ich dużej różnorodności:

- większość tworzyw sztucznych nie nadaje się do mieszania z innymi,

- różne tworzywa sztuczne mają różne właściwości fizyczne i chemiczne, co utrudnia ich wzajemne zastępowanie w wyrobach o złożonej strukturze,

- łatwość barwienia tworzyw sztucznych powoduje, że występują one w bardzo różnorodnych kolorach; w wyniku mieszania kolorowych tworzyw uzyskuje się zazwyczaj materiał o kolorze nie spełniającym powszechnie przyjętych wymagań estetyki,

W celu uzyskania dostatecznej skuteczności recyklingu tworzyw sztucznych z pojazdów jes konieczne:
- stosowanie tworzyw przystosowanych do recyklingu

- ograniczenie różnorodności stosowanych tworzyw sztucznych w pojazdach

- oznakowanie wyrobów z tworzyw sztucznych, umożliwiające łatwą identyfikację materiału

- stosowanie rozwiązań konstrukcyjnych części z tworzyw, ułatwiających ich demontaż

Tworzywami sztucznymi najlepiej przystosowanymi do recyklingu są tworzywa termoplastyczne, takie jak polipropylen, polietylen, poliamidy, poliestry i inne. Recykling tworzyw termo- i chemoutwardzalnych jest bardzo trudny (unikatowy proces technologiczny recyklingu tworzyw termoutwardzalnych, opracowany w firmie Mercedes).

W wielkich koncernach motoryzacyjnych istnieje obecnie wyraźna tendencja do ograniczania różnorodności stosowanych tworzyw sztucznych. Dąży się, aby uzyskiwać tworzywa o wymaganych właściwościach przez modyfikację jednego uniwersalnego tworzywa bazowego. Przykładowo w koncernie TOYOTA opracowano polimer TSOP, którego użycie w samochodzie jest znacznie bardziej powszechne niż dawniej: w niektórych modelach samochodów znaczna część elementów części z tworzyw sztucznych (nawet 25% masowo) jest wykonanych z TSOP.

Do odzyskiwania tworzyw sztucznych stosuje się przede wszystkim recykling materiałów i recykling chemiczny. Recykling materiałów jest stosowany zazwyczaj do wyrobów z tworzyw sztucznych należących do grup tworzyw o podobnych właściwościach, których mieszanie jest dopuszczalne. Recykling polega na rozdrobnieniu wyrobów do fazy granulatu. Jeśli rozdrobnieniu są poddane różne rodzaje tworzyw, np. w wyniku rozdrabniania wraków pojazdów w młynach, to istnieje konieczność segregacji tworzyw. Najczęściej do segregacji rozdrobnionych tworzyw sztucznych stosuje się metody wykorzystujące różnice właściwości fizycznych poszczególnych rodzajów tworzyw, przede wszystkim gęstości, właściwości elektrostatycznych i rozpuszczalności w różnych rozpuszczalnikach organicznych. Są to metody:

- flotacyjna: segregacja tworzyw odbywa się w wodzie z dodatkiem środków czynnych powierzchniowo,

- odśrodkowego rozdziału tworzyw sztucznych,

- pneumatycznego rozdziału tworzyw sztucznych; kryterium segregacji jest w tym wypadku nie tylko różnica gęstości różnych rodzajów tworzyw, ale i kształtów oraz wielkości segregowanych elementów.