Stacje demontażu w Niemczech nie są zorganizowane w sieci i działają bez wzajemnych powiązań. W ostatnich latach kilkakrotnie zmieniał się koncepcja rozwoju recyklingu. Ostatecznie w 1996 r. powstał system oparty na działających już 42 małych i dużych firmach, które dobrowolnie stowarzyszyły się, Najogólniej mówiąc, w działaniach podejmowanych w Niemczech dąży się do realizacji dyrektyw, w szczególności [1.11], kładą nacisk na głęboki demontaż, odzysk części i podzespołów oraz ponowne ich wprowadzenie do sprzedaży.

            Niemiecki system recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w obecnej formie funkcjonowania, został zbudowany w roku 2002. Zobowiązuje producentów do odebrania wyeksploatowanego pojazdu ich marki od ostatniego, zarejestrowanego właściciela. Ostatni właściciel nie ponosi kosztów recyklingu samochodu, z wyjątkiem szczegółowo wskazanych przypadków zapisanych w stosownym rozporządzeniu. Producenci tworzą własną sieć zakładów magazynujących i demontujących pojazdy wycofane z eksploatacji.

            W celu zmniejszenia kosztów transportu i przetwarzania tworzono regionalne centra recyklingu – przykładem jest Centrum Recyklingu Samochodów w Eisenhuttenstadt.  Centrum zostało zlokalizowane w regionie Brandenburgia, na szlaku handlowym łączącym Europę wschodnią i zachodnią, wiodącym z Rotterdamu przez Berlin i Warszawę do Moskwy (główna arteria komunikacyjna pomiędzy krajami Unii Europejskiej i Europy Wschodniej). Strategiczne położenie regionu umożliwia dostęp do największego rynku niemieckiego – Berlina oraz łatwy kontakt z rynkami Europy Wschodniej.

            Zgodnie z przyjętą polityką, w koncepcji budowy skoncentrowano się na założeniu, aby zdecentralizowana sieć zakładów demontażu starych samochodów została powiązana ze zcentralizowanym przetwarzaniem pozostałości nadwozi i wartościowych materiałów z demontażu samochodów.

            Podstawowe człony centrum to:

- zdecentralizowana sieć zakładów demontażu starych samochodów;

- lokalna sieć zakładów odzysku materiałów

- centralne przetwarzanie wybranych części i zespołów samochodowych.

Model logistyki zwrotnej ze zdecentralizowanym demontażem i przetwórstwem w zakładach zlokalizowanych w rejonie działania Centrum okazał się ( w badaniach przeprowadzonych przez IPA) realnym i konkurencyjnym rozwiązaniem przerobu starych samochodów. Przy uwzględnieniu obecnego i prognozowanego stanu recyklingu starych samochodów w kolejnych latach oraz biorąc pod uwagę obecną infrastrukturę, zapoczątkowane procesy przetwórcze i procesy powtórnego wykorzystania części i materiałów stwarzają bardzo dobrą szansę dla rozwoju Centrum w Eisenhuttenstadt.

            Niemieccy producenci, tworząc siec regeneracji części samochodowych zaoferowali zagranicznym producentom przede wszystkim z Korei i Japonii znaczne możliwości regeneracji części do ich samochodów. W Niemczech ok. 300 tysięcy złomowanych samochodów rocznie to samochody marek: Deawoo, Nissan, Honda, Isuzu, Kia i inne.

            Stanowią one o około 40% przewidywanego przerobu Centrum. Szczególne zainteresowanie jest związane z marką Deawoo, której udział w polskim rynku motoryzacyjnym wynosi ponad 20 %.

            Istniejący popyt na usługi dotyczące recyklingu różnych materiałów otwiera przez Centrum szansę na recykling odpadów ze wschodu szczególnie z zachodnich województw Polski.

            Kooperacja polskich zakładów i Centrum Recyklingu w Eisenhuttenstadt przewidywana jest przede wszystkim w zakresie:

- zbierania, sortowania i transportu materiałów do przetwórstwa w Eisenhuttenstadt

- wykonania pracochłonnych procesów tj, demontażu i czyszczenia w Polsce (w celu obniżenia kosztów recyklingu).